พร้อมท์ภาพยนตร์ระทึกขวัญเกาหลีในมินิมาร์ท

A detailed cinematic prompt for a photorealistic Korean thriller scene at a rainy gas station, including multi-shot sequences, dialogue rules, and character consistency instructions for Seedance 2.5.

ใช้ <<image>> สำหรับใบหน้า อัตลักษณ์ ทรงผม พื้นผิวผิวหนัง และสัดส่วนร่างกายของตัวละครผู้หญิงเท่านั้น ห้ามคัดลอกพื้นหลัง เสื้อผ้า แสง หรือองค์ประกอบภาพจากภาพต้นฉบับ

ภาพยนตร์ระทึกขวัญความยาว 30 วินาที สมจริงเหมือนภาพถ่าย ฉากมินิมาร์ทในปั๊มน้ำมันท่ามกลางสายฝนหลังเกิดอุบัติเหตุรถชน ใช้กล้องถือถ่ายแบบควบคุม แสงไฟฟลูออเรสเซนต์จริง แสงไฟตำรวจสีแดง/น้ำเงินกะพริบสลับกัน พื้นยางมะตอยเปียกชื้น มีหมอกจางๆ เหงื่อและคราบสกปรกที่สมจริง ระยะชัดลึกตื้น เกรนฟิล์ม ไม่มีดนตรีประกอบ

ตัวละคร: ผู้หญิง (ตลอดทั้งเรื่อง): สวมแจ็คเก็ตสีเข้มขาดๆ กางเกงยีนส์ แขนท่อนล่างมีรอยถลอก ผมยุ่งครึ่งหนึ่ง เหงื่อออก ดูดุดันและเต็มไปด้วยอะดรีนาลีน พนักงาน: ชายวัย 40 ปีที่ดูเหนื่อยล้า สวมเสื้อกั๊กสีเขียวทับเสื้อเชิ้ตลายสก๊อต ท่าทางระแวดระวัง คนแปลกหน้า (ปรากฏเฉพาะใน S9): เงาดำ ไม่เห็นใบหน้า ไม่มีตัวละครอื่น

กฎการสนทนา: ภาษาเกาหลี พูดด้วยน้ำเสียงเบาอย่างเป็นธรรมชาติ ลิปซิงค์ให้ตรงเป๊ะ การกระทำต้องหยุดสนิทก่อนเริ่มพูด ผู้พูดหันหน้าเข้าหากล้องหรือทำมุม 3/4 ไปข้างหน้า โดยไม่มีสิ่งใดบังปากและอยู่นิ่งขณะพูด ไม่มีเสียงบรรยาย (VO) หรือเสียงนอกจอ S9 เงียบสนิท

S1 0–2.5: ผู้หญิงวิ่งกรูเข้ามา หยิบน้ำเปล่าไม่มีฉลากจากตู้แช่ แล้วรีบไปที่เคาน์เตอร์

S2 2.5–5: กระแทกขวดลง หยุดนิ่ง หันหน้าเข้าหากล้อง: “붕대 있어요? 빨리요.” (มีผ้าพันแผลไหมคะ? เร็วๆ หน่อย)

S3 5–7.5: พนักงานหยิบชุดปฐมพยาบาลมาอย่างระแวดระวัง หยุดนิ่ง หันหน้าเข้าหากล้อง: “저기… 괜찮으신 거예요?” (เอ่อ... คุณโอเคไหมครับ?) วางชุดปฐมพยาบาลลง

S4 7.5–9.5: ผู้หญิงคว้าชุดปฐมพยาบาล หยุดนิ่ง: “신경 꺼요.” (ไม่ต้องมายุ่ง) พนักงานถอยห่างออกไป

S5 9.5–12: เธอนั่งข้างหน้าต่าง เปิดชุดปฐมพยาบาลและพันแผลที่แขน เห็นแสงไฟตำรวจ/ซากรถแวบๆ อยู่ข้างนอก ไม่มีบทสนทนา

S6 12–14.5: พันแผลเสร็จ หยุดนิ่ง หันหน้าเข้าหากล้อง: “…살아있네.” (...ยังรอดอยู่สินะ) จากนั้นดื่มน้ำ

S7 14.5–16.5: มองแสงไฟตำรวจผ่านกระจกที่เปียกฝน วางขวดน้ำลง ไม่มีบทสนทนา

S8 16.5–18.5: ได้ยินเสียงบางอย่าง กำหมัดแน่น ลุกขึ้นยืนและหันหน้าไปทางประตู ไม่มีบทสนทนา

S9 18.5–22: คนแปลกหน้าพุ่งเข้ามาคว้าตัวเธอ เกิดการต่อสู้ระยะประชิดสั้นๆ เธอสะบัดตัวหลุด ใช้ศอกกระทุ้ง/ผลักเขา ชั้นวางของสั่น ขวดน้ำกลิ้ง เธอผลักเขาออกไปข้างนอก ไม่เห็นใบหน้าของเขา ไม่มีบทสนทนา

S10 22–25: เธอไปถึงประตู หยุดนิ่ง หันกลับไปมองพนักงาน: “문 잠가요. 아무도 안 들여보내고.” (ล็อคประตูด้วย อย่าให้ใครเข้ามา) จากนั้นเดินออกไป

S11 25–30: เธอวิ่งฝ่าสายฝน กระโดดขึ้นรถเก๋งสีเข้ม สตาร์ทรถทันที ถอยรถและขับออกไปอย่างรวดเร็วจากจุดเกิดเหตุและรถตำรวจ รถตำรวจขับผ่านสถานีที่ว่างเปล่าไปอย่างช้าเกินไป ประตูยังคงเปิดค้างอยู่

ความต่อเนื่อง: ผู้หญิง/ใบหน้าเดิม การจัดวางร้าน ประตู ป้าย OPEN สีแดง ความคืบหน้าของขวดน้ำและผ้าพันแผลตลอดทั้งเรื่อง ห้ามมีอุปกรณ์ประกอบฉาก/ตัวละครซ้ำ ห้ามมีอาวุธ/เลือด/ความรุนแรง ห้ามมีคำบรรยาย/ข้อความ/โลโก้/ลายน้ำ ห้ามรีทัชความงาม ห้ามใช้สโลว์โมชั่นหรือการเร่งความเร็ว

แปลด้วยเครื่อง — ต้นฉบับคือพรอมต์ที่สร้างผลงานนี้

✨ สร้าง บันทึก คัดลอกพรอมต์ แชร์ โพสต์ต้นฉบับ เปิดใน Hitboard